กระบวนการสมัชชาคนพิการเครื่องมือการพัฒนาข้อเสนอเชิงนโยบายสาธารณะ และพัฒนาภาคีเครือข่ายภาคประชาสังคมด้านคนพิการ”

กระบวนการสมัชชาคนพิการเครื่องมือการพัฒนาข้อเสนอเชิงนโยบายสาธารณะ และพัฒนาภาคีเครือข่ายภาคประชาสังคมด้านคนพิการ”

กระบวนการสมัชชาคนพิการเครื่องมือการพัฒนาข้อเสนอเชิงนโยบายสาธารณะ
และพัฒนาภาคีเครือข่ายภาคประชาสังคมด้านคนพิการ”

โดยนายสุชาติ โอวาทวรรณสกุล
จัดโดย สมาคมสภาคนพิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย 
สนับสนุนโดย กองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พก.
วันศุกร์ที่ 9 สิงหาคม 2562 ณ โรงแรมอัลวำเรซ อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์
หัวข้อของการบรรยายครั้งนี้ จะเห็นได้ว่ามีถ้อยคำสำคัญ 2 แค่ประการ คือ
1. “เครื่องมือการพัฒนาข้อเสนอเชิงนโยบายสาธารณะ”
2. “พัฒนาภาคีเครือข่ายภาคประชาสังคมด้านคนพิการ”
โดยตลอดระยะเวลา 36 ปีที่ผ่านมา วัตถุประสงค์หลักของการจัดสมัชชาก็มีเพียง 2 ประการนี้เหมือนเดิม ต่อเนื่องมาโดยตลอด แต่ก่อนที่จะพูดถึง 2 ประการนี้ ผมขอพูดถึงความเป็นมาของสมัชชาคนพิการแห่งชาติ คร่าวๆ ก่อน
ความเป็นมาสมัชชาคนพิการแห่งชาติ
สมัชชาคนพิการของประเทศไทยครั้งแรกนั้น เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20-22 ตุลาคม 2526 ที่จังหวัดเชียงใหม่ เกิดด้วยเหตุที่ผู้นำคนพิการตระหนักในสภาพความเป็นจริง ณ ขณะนั้นว่า คนพิการในประเทศไทยได้ถูกละเลยทอดทิ้งจากรัฐและสังคมมาเป็นเวลายาวนาน คนพิการไม่เคยได้มีสิทธิ ไม่เคยมีกฎหมายรองรับสิทธิเหมือนนานาประเทศ และโดยที่คนพิการแต่ละประเภทในประเทศไทยมิได้รวมตัวเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ทำให้ขาดพลังในการขับเคลื่อนนโยบายและกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับคนพิการ
ประกอบกับแกนนำคนพิการหลายท่านในขณะนั้น เช่น อ.ณรงค์ ปฏิบัติสรกิจ อ.วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ นายพิพัฒน์ ประสาธน์สุวรรณ์ ได้รับแรงบันดาลใจจากการเข้าร่วมประชุมสมัชชาคนพิการ “คนพิการสากล” (DISABLED PEOPLE’S INTERNATIONAL) ณ ประเทศสิงคโปร์ ในปี พ.ศ. 2524 ซึ่งมีวัตถุประสงค์ (ธีม) หลัก คือ “คนพิการควรจะมีสิทธิเข้ามีส่วนร่วมในสังคมอย่างเต็มที่และเสมอภาค (Full Participation and Equality) เฉกเช่นบุคคลทั่วไปในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของสังคม” ต่อมาในปี 2526 แกนนำคนพิการเหล่านั้น จึงได้ช่วยกันระดมคนทางเหนือช่วยเป็นคนจัดและประสานขอความร่วมมือต่างๆ ให้ช่วยกันอำนวยความสะดวกให้คนพิการได้จัดงานสมัชชาครั้งแรกกัน
โดยในสมัชชาครั้งนั้นมีคนพิการทุกประเภทและตัวแทนจากทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทยเข้าร่วมประชุม และมีข้อเสนอมีมติร่วมกันให้จัดตั้ง “สภาคนพิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย” พร้อมด้วยการรณรงค์ให้รัฐออกกฎหมายคุ้มครองสิทธิคนพิการ แต่ต้องใช้เวลายาวนานถึง 5 ปีจนได้รับใบอนุญาตจัดตั้งสมาคมอย่างเป็นทางการในปี 2531 และนับเป็นเวลายาวนานถึง 8 ปี คนพิการจึงมีพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ พ.ศ. 2534
วันนี้ก็นับเป็นเวลากว่า 36 ปีแล้วที่สภาคนพิการจัดงานสมัชชาคนพิการแห่งชาติต่อเนื่องมาเกือบทุกปี

อ่านต่อ คลิก